رابطه رجعت با ظهور

 یکى از آرزوهاى دیرینه بشر گسترش عدالت به معناى واقعى در سرتاسر گیتى است ؛ و این امید و آرزو به شکل نوعى اعتقاد در ادیان الهى تجلى نموده است . در طول تاریخ کسانى که مدعى تحقق این ایده شدند؛ طرحها ریختند و چاره ها اندیشیدند ، ولى ، نتوانستند بشر خسته دل را امیدى بخشند. آرى  اندیشه   ظهور مهدى ،( عج) ، تنها چراغ فروزانى است که مى تواند تاریکیها و غبار خستگى را از انسان دور کند . روزى که او مى آید و حکومت واحد جهانى تشکیل مى دهد ، انحراف ها و بى عدالتیها را محو مى سازد و ابرهاى خود خواهى و نفاق را کنار مى زند تا بشر لذت و زیبایى زندگى واقعى را در سایه حکومت اهل بیت ، (ع)، و پیاده شدن همه احکام  الهى با تمام  وجود احساس ‍ کند .

در آستانه  این ظهور نورانى ، حوادث شگفت انگیزى اتفاق مى ا فتد که یکى از آنها  بازگشت  گروهى از مؤ منان  وا قعى براى درک و تماشاى  عظمت و شوکت جهانى اسلام خواهد بود. البته عده اى از کافران بدطینت نیز در این میان پیش از آخرت به دنیا برمى گردند تا به سزاى پاره اى از اعمال ننگین خویش برسند که این معنا باظهورامام دوازدهم متفاوت است زیرا ظهوردرفرهنگ شیعه آن است که پس ازغیبت بسیار طولانی آنگاه که جهان پراز ظلم وستم شود امام عصر (ع) ظهورخواهد کرد وجهان را پرازعدل وداد خواهدنمود.

بازگشت گروهى از مؤمنان خالص و کافران ستمگر به این جهان پیش از قیامت رجعت نامیده مى شود. اعتقاد به رجعت یکى از اعتقادات ((شیعه )) است و سایر مذاهب اسلامى به چنین امرى اعتقاد ندارند. رابطه رجعت با ظهور

از این روى پیوسته رجعت یکى از موضوعات کلامى مورد اختلاف شیعه و سنى بوده است . اعتقاد به رجعت از اصول دین نیست و معتقد نبودن به آن هم موجب کفر و خروج از دین نمى باشد، بلکه از اصول مذهب امامیه است ، به طورى که اعتقاد به اصل رجعت گروهى از مؤ منان و کافران ، به دنیا پیش از قیامت ضرورى است . هر چند که باور داشتن به جزئیات مسائلى که در رجعت اتفاق مى افتد لازم و ضرورى نیست.
رجعت و ظهور در یک جهت اشتراک دارند و آن اینکه هر دو در آخرالزمان و قبل از قیامت اتفاق مى افتد، اما فرقشان این است که خداوند براى بر چیدن ریشه هاى ظلم و ستم و ایجاد عدالت در روى زمین ، ولى خویش را پس از غیبتى طولانى ، آشکار مى سازد. ولى رجعت آن است که در هنگام ظهور، براى یارى حضرتش و نیز استمرار حاکمیت حق بعد از برقرارى عدالت ، خداوند گروهى از مؤ منان را که از دنیا رفته اند، به دنیا باز مى گرداند تا براى یارى وى بشتابند.

مؤمنانى که سالیان درازى انتظار فرجش را مى کشیدند، ولى قبل از ظهور و رؤ یت حضرتش ، دیده از جهان فرو بستند.اما نباید چنین تصور کرد که رجعت همان ظهور است ، رجعت یعنى بازگشت عده اى از مؤ منان و کفار، ولى ظهور به معناى آشکار شدن و قیام دوازدهمین ذخیره الهى پس از غیبت طولانى است ، در نتیجه نزدیکى زمان اتفاق آن دو واقعه نباید موجب شود که آنها را یکى تلقى کنیم .

سوالات

سوالات اصلی

الف)چه کسانی رجعت می کنند؟

ب)چرارجعت می کنند؟

سوالات فرعی

الف)رجعت چه زمانی اتفاق می افتد؟

ب)اعتقادبه رجعت از اصول دین است یا اصول مذهب؟

ج)آیاسایرمذاهب هم ازجمله اهل تسنن به رجعت اعتقاد دارند؟

فرضیه

مسأله رجعت و ظهور از ضروریات مذهب و مکتب تشیع است ، که اعتقاد به آن ضرورى است. در برخى روایات بطور کلى معیار و ملاک رجعت کنندگان مشخص شده است واز افراد و مصادیق آنها سخنى به میان نیامده است اما در پاره اى از روایات به رجعت همه پیامبران ، ا ئمه اطهار(ع) و شهدای کربلا اشاره شده است  ر جعت   (بازگشت به دنیا) امرى همگانى نیست ، بلکه امرى اختصاصى است و تنها کسانى رجعت مى کنند که به ایمان خالص و یا شرک خالص ‍ رسیده باشند . از این روى  بازگشت مجدد این دو گروه به دنیا به  منظور تکمیل یک حلقه تکاملى براى گروه اول و پست ترین درجه  انحطاط براى گروه دوم است . اهل سنت  بر

خلاف شسعه در ردّ به رجعت اهتمام ورزیده اند ، به گونه ای که در کتب مختلف خود عقیده به رجعت را جزئی از عیوب فکر وعقیدتی شیعه می دانند . حساسیت اهل سنت نسبت به این مسأله به حدّی است که حتّی ازکسانی که رجعت راقبول داشته اند،روایتی نقل نکرده اند.

پیشینه

با توجه به مستندات تاریخى مى توان سه دوره براى این عقیده در بستر تاریخ در نظر گرفت .
۱- دوره پیدایش

(از عصر رسالت تا سال 95ق . رابطه رجعت با ظهور شهادت امام سجاد علیه السلام )

در این دوره که دوره تکون و پیدایش این عقیده است ، رجعت  براى اولین بار توسط پیامبر گرامى اسلام ، (ص)، تحت عنوان (خروج ) مطرح گردید. و در زمان حضرت ، على (ع) از آن  به رجعت تعبیر شد . در این عصر رجعت به عنوان یکى از اسرارى که در آینده اتفاق خواهد افتاد به اصحاب خاص ائمه ، (ع)گفته مى شد و کم کم آن را شیوع دادند، و مدتى طول کشید تا اذهان عموم با آن انس گرفت ، از این رو در این مرحله از استدلال و نقد و رد آن خبرى نیست و عمده مطالب طرح شده پیرامون رجعت کنندگان بوده است .

فهرست مطالب

کلیّات

فصل اوّل :آشنایی بارجعت

۱.۱)معنای لغوی

۲.۱)معنای اصطلاحی

۳.۱)شرح تعریف

فصل دوم:بررسی شبهات

۲-۱)رجعت بدعت است

2_2)رجعت ولغویت رستاخیز

فصل سوم:رجعت درآیات وروایات

۱)اقسام آیات در رجعت رابطه رجعت با ظهور

۱.۱.۳)آیاتی که ظهور درمسأله «رجعت» دارند

۲.۱.۳)آیاتی که به رجعت تفسیر شده اند

۳.۱.۳) آیاتی که مضمون آنها درباره وقوع «رجعت»در امتهای گذشته است

۲)رجعت در روایات

۱.۲.۳)روایاتى که بیان مى کند اولین کسى که به دنیا رجعت مى کند امام حسین (ع)است

۲.۲.۳)روایاتى که مضمونش رجعت پیامبر اکرم،(ص) و امام على،(ع) است

۳.۲.۳)روایاتى که در مورد رجعت پیامبران گذشته وارد شده است

۴.۲.۳) یکى از چیزهایى که قبل از قیامت از زمین بیرون مى آید ((دابه الارض )) است

فصل چهارم :فلسفه وهدف رجعت

۱.۴)اوج تکامل وشقاوت

۲.۴)نصرت دین و حکومت عدل جهانى