عوامل تاثیرگذار بر اشتغال زنان

عوامل تاثیرگذار بر اشتغال زنان

عوامل فردی

بیشتر انگیزه ها، ویژگی های شخصیتی و ویژگی های جمعیت شناختی مد نظر است می توان گفت میان توانایی های شخصیتی از قبیل اعتماد به نفس و پنداشت از خود بر اشتغال زنان رابطه متقابل وجود دارد. بطوریکه پنداشت از خود و اعتماد به نفس بالا تأثیر مستقیم بر اشتغال زنان و موقعیت شغلی آنان دارد.

بنابراین اطلاعات جمعیت شناختی، هر چه نرخ باروری به دلیل جوانی جمعیت افزایش می یابد، با نزول اشتغال زنان مواجه هستیم، همچنین میان تعداد فرزند و اشتغال رابطه معکوس وجود دارد به طوریکه تنها ۸/۲۳% از زنان دارای سه فرزند و یا بیشتر در مقابل ۷/۵۷% زنان با ۱ یا ۲ فرزند به فعالیت شغلی می پردازند.

وضعیت تأهل نیر بی تأثیر در موضوع نیست. به طوریکه زنان تنها ۸/۲۳% از زنان دارای سه فرزند یا بیشتر در مقابل ۷/۵۷% زنان با ۱ یا ۲ فرزند به فعالیت شغلی می پردازند.وضعیت تأهل نیر بی تأثیر در موضوع نیست، به طوریکه زنان مجرد از آزادی عمل بیشتری برای اشتغال و فعالیت های اقتصادی، اجتماعی نسبت به متأهلین برخوردارند.

تحصیلات نیز عامل قابل توجهی است، طبق آمارهای رسمی ( ۷۵) ۲/۷۴% زنان کشور باسواد هستند و درصد قابل ملاحظه ای از جمعیت دانشجویی را زنان تشکیل می دهند درصد مدیران زن با تحصیلات عالی بسیار محدودتر از مدیران زن بدون تحصیلات عالی است.

با تغییر دیدگاه فرهنگی و اجتماعی طبقه شغلی بانوان هم در حال تغییر است

به صراحت می توان گفت که عوامل محیطی نقش بسیار مهمی را نسبت به عوامل فردی عهده دار است، چرا که ویژگی های شخصیتی و توانمندی های روانی بسیار متأثر از عوامل محیطی است. وضعیت اجتماعی، فرهنگی، حقوق، دینی، سیاسی و اقتصادی جامعه مطمئناً نقش به سزایی را در تقویت با تضعیف فعالیت ها در امور متفاوت دارد. در حوزه اشتغال زنان و فراتر از آن خود اشتغالی آنها موانع محیطی بسیاری را می توان بر شمرد.

عوامل اجتماعی

هنجارهای رایج در زمینه تقسیم کار، وجود نوعی مرز بندی طبیعی میان کار زنان( خانه داری )  و مردان ( امور بیرون منزل) مسئله تعدد نقش زنان به طوریکه انتظار انجام مسئولیت های متفاوت زنان در قالب همسر، مادر، خانه دار، شاغل … آنها را دچار تنش و نوعی تضاد نقش و فشارهای ناشی از آن می کند. ناامنی های اجتماعی که امکان حضور فعال زنان در جامعه.

که لازمه اش سفرهای بین شهری، اقامت در هتل ها و اماکن سالم است را با مشکل مواجه کرده است. با مرور شرایط اجتماعی حاکم  بر سه دهه اخیر، متوجه می شویم که ایدئولوژی حاکم در سال های اولیه پس از انقلاب بیشترین لطمه را بر مشارکت زنان وارد کرده است که تعطیلی مهد کودک های دولتی و مراکز تنظیم خانواده، بازنشتگی زود رس زنان، تعریف شغل های مشابه نقش مادری برای زنان از آن جمله است. عوامل تاثیرگذار بر اشتغال زنان

عوامل فرهنگی

فرهنگ اقتدار گرا و مرد سالار همواره رواج دهنده باورهای سنتی و کلیشه های جنسیتی بوده و از ابتدا، تربیت و اجتماعی شدن دختران، در نظر گرفتن خویش به عنوان جنس دوم و تضعیف اعتماد به نفس و تعمیق حس حقارت و خود کم بینی توانایی های خویش را در پی داشته است. همچنین کمبود آگاهی زنان در ابعاد حقوق فردی، خانوادگی و اجتماعی، حرفه ای و عدم شرکت در تشکل های صنعتی حرفه ای و فعالیت های اجتماعی، فرهنگی، سیاسی به استمرار ساخت نا برابر کمک می رساند. بدلیل نگاه جنسیتی، فرصت های اجتماعی و شغلی کمتر به طور برابر با توجه به شایستگی ها به افراد از فارغ از جنسیتشان اعطا گشته است همواره شاهد تبعیض های جنسیتی در اشتغال هستیم.

نمونه چند صفحه از عوامل تاثیرگذار بر اشتغال زنان

عوامل اقتصادی

در حالیکه زنان در آسیا به طور متوسسط ۱۳-۱۲ ساعت بیش از مردان کار می کنند بدلیل بدون مزد بودن کار  خانگی همچنان در سطح نازل درآمدی قرار می گیرند. ارتقاء مقام ها تنها بر اساس شایستگی ها صورت نمی پذیرد. به طوریکه بین سال های ۶۵-۵۵ از کل مردان شاغل تنها ۶% تحصیلات عالیه داشته اند. در حالیکه ۱۸% زنان شاغل، تحصیلات عالیه داشته اند و جای شگفتی است که از کل زنان تحصیکرده عالی تنها ۵% به سمت های بالای اداری و مدیریتی رسیده اند. ( آمار ۱۳۸۱) تبعیض های جنسیتی در نوع آموزش: شامل مواد درسی، نقش زنان در کتاب های درسی، رسانه ها که بیشتر تقویت کننده دید سنتی نسبت به زن است.

همچنین محدودیت های آموزشی در نظام آموزش عالی برای زنان مانند انحصار برخی رشته ها برای مردان، محدودیت اعزام به خارج کشور برای ادامه تحصیل و کمبود امکانات ( خوابگاه برای دختران، همگی از موانع مشارکت زنان است.) باورهای فقهی دینی نیز بی تأثیر در این مسئله نیست، احکام موجود در زمینه ارث، نفقه، اجازه خروج از کشور در بعد اقتصادی و احکامی چون شهادت، دیه، قضاوت، طلاق، حق حضانت در بعد خانوادگی اجتماعی بی شک تأثیر منفی در پیشرفت و شکوفایی همه جانبه زنان دارد که می توان با استنباط های متناسب شرایط زمانی و مکانی موانع را برطرف کرد.

وضعیت حقوقی و قوانین

قوانین ناظر بر خانواده از جمله مواد1106(نفقه)۱۱۹۹( نفقه اولاد) ۱۱۱۷ ( منع کار زنان در صورت عدم رضایت شوهر)

ازآنجا که طبق قانون، ریاست خانواده با شوهر است و خروج ازکشور زن منوط به اجازه کتبی شوهراست.

مشکلاتی در مسیر کار زنان ایجاد می شود.

قوانین ناظر بر اشتغال، از جمله قانون اشتغال نیمه وقت زنان، مقررات در زمینه مرخصی زایمان و ماده ۵، مصوبه ۱۳۷۱ شورای عالی انقلاب که محدود کننده حیطه اشتغال زنان است. عوامل تاثیرگذار بر اشتغال زنان

هیچکدام کمکی به افزایش مشارکت اقتصادی اجتماعی زنان نکرده است.

البته زمینه‌های مساعد قانونی را نیر باید از نظر دور داشت.

اصول ۳،۳۱،۲۸،۴۱ برخورداری زنان از حقوق اجتماعی مساوی با مردان را متذکر شده و همچنین طبق ماده ۱۱۱۸ مصوب ۱۳۱۳ زن مستقلاً می تواند در دارایی خود هر تصرفی را داشته باشد.

تصویب قانون در مورد کنترل جمعیت نیز مطمئناً بی تأثیر در مشارکت بیشتر زنان نیست.

پر واضح است پیش شرط راه اندازی فعالیت های کار آفرین نه توسط زنان، شناسایی دقیق عوامل موثر بر فرایند اشتغال و کار آفرینی است و مطالعات راهبردی در این زمینه ضروری به نظر می رسد.

عوامل تاثیرگذار بر اشتغال زنان

فهرست مطالب

مقدمه

اشتغال زنان حقی برابر با نیازهای اقتصادی

تاریخچه

نقل یک سلیقه تاریخی راجع به قضاوت

طرح مسئله

جمعیت از اشتغال زنان در چارچوب سازمان ملل

اشتغال زنان در جامعه

بررسی زمینه های نظری و تجربی موضوع زن و اشتغال

بهداشت عوامل تاثیرگذار بر اشتغال زنان

انگیزه زنان در ورود به بازار کار

موانع اشتغال

هدف و ضرورت

دیدگاه نظری

عوامل مختلف تأثیرگذار

موانع اشتغال و کارآفرینی زنان در ایران

عوامل فردی

عوامل اجتماعی

عوامل فرهنگی

عوامل اقتصادی

وضعیت حقوق و قوانین

بحث و نتیجه گیری

منابع و مأخذ