مقاله تحلیل سبک فوویسم

سبک فوویسم

عنصر رنگ در آثار نقاشان پیشگام قرن بیستم بویی فردی و شخصی گرفت. این نقاشان خواستهای درونی خود را به انعکاس واقعیت بیرونی ترجیح دادند. مقاله تحلیل سبک فوویسم

آنها با استفاده پرشور غیرواقعی و زمخت از رنگ تابلوهایی کشیدند و آثارشان را در سال ۱۹۰۵ در سالن پاییز پاریس به نمایش گذاشتند .

یکی از منتقدان معروف فرانسوی (لویی وکسل) پس از مشاهده این آثار به ایشان لقب فو(fauves) داد .

این واژه فرانسوی به معنای “دد” یا “جانور وحشی” است. این لقب به واسطه برخورد زمخت و جسورانه با رنگ بر ایشان نهاده شد. بعدها با نام فوویسم یا ددگری برای این شیوه از نقاشی ثبت شد و رفته رفته از آن به عنوان یک سبک نقاشی یاد شد.

از مهم ترین دستاورد فوویستها استقلال رنگ و فرم در آثارشان بود.

لوییس والتا ۱۰۹۶ – Louis Valta, ۱۹۰۶

از هنرمندان این سبک: “هانری ماتیس”سردمدار این سبک, وان دونگن, مارکه, دوفی, ولامینک, درن, روئو و…قابل ذکر می باشند.

نقاشانی که بعد ها «فووها» نام گرفتند، در پاریس به سال ۱۹۰۵ و بر علیه نقاشان امپرسیونیست نمایشگاهی برپا کردند.

ماتیس به عنوان رهبر این گروه اعلام کرد:

«فوویسم، یوغ ستمگری مکتب تجزیه کاری را شکست»

او پیوسته بر این باور بود که «هنر باید پویا باشد، نه ایستا» ماتیس بیشتر از هر چیزی به دنبال نحوه بیان بود و اذعان می کرد که نمی توانم بین احساسی که برای زندگی دارم و نحوه بیان آن تمایزی قائل شوم.  فوویسم چیست مقاله تحلیل سبک فوویسم

ماتیس و دوستانش تصویر را به عنوان یک «فضای معنوی» می پنداشتند و سعی می کردند که ارتباط عمیق تری را با چنین معنویتی ایجاد کنند.

از هرگونه سه بعدی نمایی دوری کرده و اذعان داشتند که شکل های طبیعی باید از یک نظم معنوی تصویر پیروی کنند.

نور باید به واسطه رنگ بیان شده و گستره تصویر باید با قطعات رنگی صریح مفصل بندی شود؛ زیرا به مدد رنگ های صریح و خالص است که می توان به حداکثر بیان دست یافت.

اثری در سبک فوویسم اثر هانری ماتیس – Summer ۱۹۰۷

هنرمندان سبک فوویسم:

-کسوان دونگن (۱۸۷۷- ۱۹۶۸)

– آلبر مارکه (۱۸۷۵- ۱۹۴۸)

– هانری ماتیس (۱۸۶۹- ۱۹۵۴) فوویسم چیست

– رائول دوفی (۱۸۷۷- ۱۹۵۳)

– مریس ولامینگ (۱۸۷۶- ۱۹۵۷)

– آندره درن (۱۸۸۰- ۱۹۵۴).

– ژرژ روئو

برای مطالعه ادامه لطفا مقاله را دانلود کنید